ik vergeef mezelf alle foute keuze’s die ik ooit maakte

Ik werd deze ochtend wakker met een hele rare droom. Het ging over mijn scheiding en er waren notarissen die in katten veranderden, maar niet voordat ze eerst een tekst wilden voorlezen waarin me allerlei naars voor de voeten werd geworpen. Ik protesteerde heftig en ontstak in een vlammende tirade. De droom vervaagde maar met dat vreemde gevoel van woede en verontwaardiging stond ik op om aan mijn dag te beginnen. Ik schreef deze bizarre droom in mijn dagboek en dacht er niet meer aan, tot nu.

Nadat ik enkele maanden in mijn nieuwe appartment verbleef en de fysieke afstand met mijn oude leven vergroot was, voelde ik dat er nog iets anders moest gebeuren. Ook in het hoofd en het hart moesten er dingen afgerond worden. Daarom nam ik tijd om te schrijven over vergeving. Al kwam ik niet verder dan dit:

ik vergeef mezelf alle foute keuze’s die ik ooit maakte

ik vergeef mezelf dat ik zo streng ben voor mezelf

ik vergeef mezelf omdat ik mezelf soms voorbij loop

ik vergeef mezelf omdat ik me elke keer weer opnieuw moet verzoenen met mijn gevoelige aard

ik vergeef mezelf omdat ik mezelf al een hele lange tijd niet belangrijk vond

ik vergeef mezelf het oordeel dat ik heb over mijn verleden

ik vergeef mezelf dat ik alleen maar naar de moeilijke en negatieve dingen kijk

ik vergeef mezelf, ik vergeef mezelf, ik vergeef mezelf…

ik vergeef mezelf omdat ik me steeds in engagementen stort uit enthousiasme, maar die ik niet kan waarmaken

ik vergeef mezelf omdat ik me steeds weer aanpaste uit liefde, dacht dat het liefde was, mezelf verloor in het proces en zodoende gewoon nooit liefgehad kon worden omwille van wie ik werkelijk was

ik vergeef mezelf omdat ik me terugtrok en bang was en geen moed meer had mezelf te tonen

ik vergeef mezelf, ik vergeef mezelf, ik vergeef mezelf…

ik ben menselijk en kan maar zoveel dragen als ik kan

ik mag elke dag opnieuw voor mezelf en zelfzorg kiezen

elke dag opnieuw kies ik voor waar ik gelukkig van word

ik ben het waard mijn mooiste leven te leven

en elke dag opnieuw zal ik de keuzes liefhebben die ik nu maak

en zal ik de mensen liefhebben die nu in mijn leven zijn

en zal ik mezelf liefhebben, als het diepzinnige en kleurrijke persoon die ik ben

ik hoef helemaal niets te worden, ik ben al genoeg omwille van wie ik ben

ik hou van mezelf, ik hou van mijn leven, ik hou van mijn wereld

Zinderen Magie

Vanessa

Het blijft iets dat zijn tijd zal vragen, want flarden van dat oude leven, momenten die nooit meer terugkomen, komen nu en dan eens bovendrijven. Het is bizar hoe ver weg dat allemaal voelt. Dat verdriet van afscheid moet een plaats krijgen. Vlak naast de vreugde en opwinding van een nieuw begin…

Mijnheer de Notaris

10 gedachten over “ik vergeef mezelf alle foute keuze’s die ik ooit maakte

  1. Lieve Vanessa,
    Dank voor deze mooie en troostrijke tekst. Ongetwijfeld hulp voor velen, ook voor mij in het doorgaande proces van vrijgeven (ander woord voor loslaten, dat altijd met lastigheden gepaard gaat)
    Liefs, Tanja

  2. Vanuit hart en ziel geschreven, Vanessa, heel intiem, kwetsbaar, en rakend. Wat zijn we toch streng voor onszelf hè? Eén van mijn mantra’s en vaste overtuigingen is overigens dat geen enkele keus ooit ‘fout’ kan zijn. Je kijkt terug met de kennis van nu, je maakte indertijd de keus met de kennis van toen… intussen ben je wijzer geworden dus. Mede als gevolg van die keuze… ❤️

  3. Gek eigenlijk, dat we onszelf zoveel fouten voorhouden die in andermans ogen het labeltje “groei” of iets dergelijks hadden gekregen. Tegen niemand zijn we zo streng als tegen onszelf. Terwijl juist niemand onze liefde zoveel verdient als wijzelf.

      1. Ik had het laatst nog. Viel bijna helemaal in mijn eigen valkuil van weglopen en boos blijven. Maar toen dacht ik: wat zou ik tegen mijn beste vriendin zeggen als die hiermee zat? Werkt echt heel goed om zo te denken, haha.

  4. Prachtig.

    “Ik kwam niet verder dan” illustreert hoe je jezelf onderschat want dat is een heleboel vergeving en inzichten als je ’t mij vraagt 😉

    Wat een mooie kat.

    Mag ik? “Ik moet het verdriet een plaats geven” leest als: “wil ik blijven wegduwen”. Wil je het proberen te doorvoelen? Via de nachtmerries dringt het zich aan je op.

  5. Ik verbaas me altijd als (met name vrouwen) mensen zichzelf iets vergeven waar ze eigenlijk vaak part noch deel aan hebben gehad. It takes two to tango. En vaak kom je door anderen in de verleiding jezelf niet meer bloot te geven, je eigen ik te verbergen en dienstbaar te maken aan de wensen en grillen van anderen. De belangrijkste persoon in jouw leven ben je echt zelf. En als je niet weet hoe van jezelf te houden loop je telkens weer in dezelfde val. Het is een leerschool maar zorgt ook dat je achteraf niet jezelf hoeft te vergeven als het weer eens onverhoopt mis gaat, maar de ander die jou niet zag of begreep. Liefde is overigens geen formule, het is een gevoel. Het willen matchen met een ander is ook een fysiek proces. Valt nauwelijks te beredeneren. Vandaar dat je vaak heel bijzondere combinaties ziet als je om je heen kijkt. En wie dat doet en goed op let kan meteen zien waar de schrijnende pijnpunten kunnen zitten…

    1. Werkelijk waar. Al is het makkelijker in te tunene op dat wat je herkent aan pijnpunten van een ander, dan die van je zelf, als je er ook middenin zit. Weer een waardevolle mening! dank meninggever! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.