Het meisje dacht dat ze kapot was

Het meisje dacht dat ze kapot was. Ze trok naar de verste uithoeken van de wereld, op zoek naar herstel…

In het Oosten aangekomen, sprak Meester Wind tot haar: ‘Doe je hoofd open, ik blaas je wat inspiratie toe.’ En het meisje opende haar hoofd, maar Meester Wind deinsde terug. ‘Daar zit al genoeg, je bent niet kapot. Gebruik wat je hebt en ga.’ Ze knikte als teken van dank.

Duizend gedachten tolden door haar hoofd toen ze in het Zuiden terecht kwam. Grootvader Vuur groette haar. ‘Open je hart, ik geef je nieuwe vonken.’ Het meisje deed wat hij haar vroeg, maar Grootvader Vuur wreef bedachtzaam over zijn baard. ‘Het vuur dat je in je draagt is genoeg. Ga heen en gebruik wat er is. Je bent niet kapot.’ Ze boog diep als teken van dank en ging.

Het vuur in haar hart bracht haar snel in het Westen. De Vrouwe van het Water zei: ‘Open je schoot, ik zorg ervoor dat je terug kan voelen.’ Het meisje opende haar schoot en zachte golven rolden er uit en wiegden haar heen en weer. De Vrouwe van het Water knikte en zei: ‘Je bent niet kapot, je bent genoeg. Ga heen en surf op de golven van je eigen ritme.’ Tranen van dankbaarheid welden op in de ogen van het meisje.

Bedachtzaam liep ze naar het Noorden. Daar stond een statige Taxusboom. Ze zette zich met haar rug tegen de stam en sloot de ogen. Ze vroeg zich af waarom ze zich nog steeds kapot voelde.

‘Je vergeet mij’, hoorde ze. ‘Je vergeet bij mij te komen, om te rusten. Je bent genoeg. Je hebt Goddelijke Inspiratie, het Heilige Vuur en het Kompas van Emoties. Daar kan je wat mee. Maar je kan niet altijd door blijven gaan. Luister naar de wijsheid van de Aarde, naar je lichaam en rust.’

Woorden vielen weg.

Een uitnodiging weerklonk vanuit haar diepste binnenste.

De stem van Moeder Aarde.

Het meisje vlijde zich neer,

ze werd de aarde en de boom

en rustte even lang als ze in het Oosten, het Zuiden en het Westen was geweest…

… en dat was genoeg.

26 gedachten over “Het meisje dacht dat ze kapot was

      1. Velen zouden daar een meer aandacht aan mogen geven
        En helpt ons in een genezingsproces als men hiervoor openstaat

        Aum Shanti

  1. Wat een prachtig verhaal, met zoveel wijsheid… het doet me verlangen naar een zeer statige boom langs de IJssel op een plek waar ik ooit woonde…

  2. Lieve Vanessa, wat een prachtig, ontroerend verhaal, het raakte me, om te gebruiken in een workshop, kwam er in me op, om er iets meer mee te doen, zoveel wijsheid, dank je. Veel liefs Lin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.