boek, gevoelig, Gevoelige Natuur, ontmoeting, persoonlijk, wandelen

Zoektocht naar energie

Ik heb even getwijfeld over de titel van deze post. Vooral omdat ik de indruk kreeg dat ik verschillende dingen in één post zou vermengen en dat zou tegen alle regels van wat een goede blogpost is in gaan. Maar weet je, het leven is ook niet zo eenduidig (al verlangen we dat misschien). Het leven is chaotisch, net als deze blogpost, waarin ik wil vertellen over twee ontmoetingen en mijn zoektocht naar energie.

Wat is energie eigenlijk en waar kan je het vinden? Via Fb trof ik, tussen de ‘wakkere’ mensen, Marieke Van Coppenolle aan. Het leek wel of haar positieve en daadkrachtige energie door mijn laptopschermpje sprong en me uitnodigde. Afgaand op mijn intuitie sprak ik haar aan: of ik haar vrijdag kon ontmoeten en ook haar Robur op den Eik.

Wat een mooie naam toch? Robur op den Eik. Eerst moest ik denken aan Suske en Wiske. Even graven in mijn geheugen en ja: De boze boomzalver, door Paul Geerts uitgedacht, een verhaal (in 1973 uitgebracht!) dat de vernietiging van de natuur aankaart.

20200530_095616

In het verhaal is Robur, de Heilige Eik (Quercus Robur = zomereik) ziek. Dryada, de bosnimf zoekt iets waardevols om te offeren zodat haar geliefde Robur kan genezen. Uiteraard is Schanulleke ideaal, met al die kinderlijk onschuldige liefde die Wiske er aan geeft.

20200530_095624

Je zou kunnen zeggen dat hetzelfde gebeurt met Robur op den Eik. Marieke geeft al haar aandacht en liefde aan dit project. Er verrijst een prachtig Hobbithuisje tussen het groen in Lille, alwaar spoedig mensen met een burn-out kunnen verblijven om hernieuwde energie te vinden in contact met de natuur. Robur op den Eik zal ook openstaan voor kunstenaars, hooggevoeligen en biedt ook ruimte aan ontmoeting tussen gelijkgestemden.

Al wandelend praten Marieke en ik over de dingen die in het leven op ons pad komen en die ons in een bepaalde richting sturen. Synchroniciteit en meebewegen met wat het leven brengt. Enkel zo kan je meestromen met de energie van het leven, die niet steeds sneller, groter, harder is, maar zacht en meegaand, nu eens groeiend, dan weer krimpend…

Sinds een drietal jaar sukkel ik met een gebrek aan energie. Het is me nu duidelijk dat een deel ervan komt doordat ik gevochten heb met wat het leven me bracht. Ik wou het niet, bood weerstand, holde mezelf voorbij. Een ander deel is lichamelijk. Onderzoeken wijzen bloedarmoede, tekort aan ijzer en vitamine D aan. Ook werd er een galsteen ontdekt. Naast de vermoeidheid heb ik ook last van mijn darmen. Boeken over darmvriendelijk koken brengen geen soelaas. Omdat het ene boek dit zegt en het andere dat raak ik meer en meer verward.

Toch ben ik ervan overtuigd dat de oplossing van mijn problemen in voeding ligt. Mijn tweede afspraak vrijdag, is met Mieke Vervecken-Pieters van De Natuurlijke Kookschool. In de zomer kijk ik uit naar een heerlijke zuiveringsweek bij haar. Onze afspraak is een proevertje, ik mag mee-eten en kan ondertussen al mijn vragen stellen.

20200530_085241

Bij aankomst word ik ontvangen door Jan Vervecken, een magere, pezige man, die me een heerlijke plek in de tuin aanwijst. We zitten, drinken thee en ik luister naar de filosofie waarmee zij als koppel de Kookschool bezielen. Wanneer Jan plots uit zijn stoel rechtveert om mij te tonen hoe een mens stabiel op de grond kan staan en toch soepel kan meebewegen, ben ik getroffen door de kracht en energie die hij uitstraalt. Ik herinner me dat hij de Shiatsulessen begeleidt, die op dezelfde plek doorgaan. Jaloers kijk ik naar de stevige energie die hij uitstraalt. Misschien is die Shiatsu ook iets voor mij?

Maar één stapje per keer. Samen nuttigen we de maaltijd die Mieke voor ons bereidde. Mieke komt me al evenzeer standvastig en aards over als haar partner. Het is me nu wel duidelijk waar zij hun energie en daadkracht vandaan halen om zes kinderen op te voeden en tegelijkertijd een Kookschool én een Shaitsuschool uit te bouwen! Voor mij voelt het heerlijk om gevoed te worden met een maaltijd en bijhorende intellectuele omkadering. 

Mijn zoektocht naar energie is een zoektocht die nog even zal duren. Ik kies voor nieuwe dingen in mijn  leven, dingen die me energie geven, zoals mijn nieuwe job. Ik kies ervoor om dingen los te laten, zoals oordeel en frustraties. Ik kies voor nieuwe voeding, voor mijn ziel en lichaam. Ik ben nieuwsgierig naar wat het me zal brengen… wordt vervolgd….

Roburopdeneik

De enige foto die ik uiteindelijk maakte die vrijdag…. 😉

15 gedachten over “Zoektocht naar energie”

  1. Het mooie van ‘de lessen op het pad’ onderweg naar het doel. Geeft me zin om de Alchemist van Coehlo nog eens te lezen…en koken is ook een alchemistisch proces, bedenk ik nu net … Een mooie reis naar meer energie, Vanessa !

  2. Hey Eenhoorn, superleuk dat we binnenkort die hele week bij Mieke gaan doen. Ik geloof 100% in goede voeding voor je lichaam en ziel. Ik heb er zelf al zolang baat bij! Ik brand komende week een kaarsje voor je en tot gauw 😀

  3. Lieve Vanessa, Helemaal niet chaotisch vind ik (je blog ) Dat brengt Corona met zich mee: hoe wil ik nu verder, anders verder. Ik schreef: deze tijd zet de pijl op evenwicht dat steeds weer zorgvuldig om afweging vraagt. Alsmaar weer balanceren bij elke versoepeling van de de C-maatregels, bijstellen en vooral de ruimte bewaken. Er komen weer meer mogelijkheden maar die ervaar ik niet alleen maar als prettig vooruitzicht.

    Oefenen met hier en nu en er is altijd Hulp. De laatste weken lees ik de boeken van Christina von Dreien, jonge heldere vrouw. Kijk maar of je haar website wilt bezoeken. Voor mij biedt het troost en ook diepe inzichten. Tot zover. Ik wens je veel plezier met het nieuwe dat je aangaat en zorg goed voor jeZelf. Liefs, Tanja

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

    1. Dankjewel lieve Tanja, voor je reactie en je tip. Het is balanceren tussen wat ik graag wil dat er in mijn leven is en de energie die ik kan besteden aan wat er is. Tussen droom en daad staat nog zoveel meer. Knufs, Vanessa

  4. Ik kijk in de spiegel als ik jouw logje lees Vanessa. Ik ga niet altijd op een wijze manier om met mijn energie. Ik deel, ik deel, ik deel en vergeet om mezelf te voeden.
    Tijdens Corona heb ik mijn affiniteit met de natuur herontdekt en kwam ik in contact met creatieve zielen, samen gevat voeding en tijd voor mezelf, ten koste van tijd voor …?
    Het blijft een zoektocht naar balans … ik ben nog zoekende.

    1. Viviane, dat verbaast me erg. Ik zie jou steeds verschijnen als een energieke, aanwezige vrouw, vol ideeën en creativiteit, vol daadkracht ook. Vaak vergelijk ik me met jou en andere daadkrachtige mensen die ik ken en ik besef dat ik die energie niet heb. Dat stemt me soms triest. Ik zou nog zoveel willen doen… maar het ontbreekt me aan…. Energie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.