Birds of a feather flock together

De week na mijn bijzondere ontmoeting met Josefine, mocht ik weer aantreden. Dit maal op haar verjaardagsfeest die doorging in het huis van haar oudste dochter. Zoals ik reeds schreef vierde zij haar zeventigste verjaardag. In 1948 werd zij geboren, net als mijn moeder en net als het stemrecht voor vrouwen. Ja, ook dat laatste is nog maar zeventig jaar in voege, maar dit terzijde.

Wederom viel me een bijzondere namiddag ten deel, met het ontmoeten van allerlei speciale mensen met wie ik Nederlands, Antwaarps, Engels en Frans kon praten. Het ene moment had ik een boeiend gesprek met een dame van Rwandees afkomst die een transithuis voor erkende vluchtelingen uit de grond stampte. Het andere moment was ik verweven in een gesprek met een Eutoniepedagoog (of twee). Vervolgens ontdekte ik een gitariste, een wijze vrouw (of twee), een heel erg nieuwsgierig jongetje, een boel lieve mensen en het opgewonden feestvarkentje zelf. Niks beter voor mij om me in mijn sas te voelen, dan het beluisteren van de (levens)verhalen die de mensen meedragen. Mijn horizon verbreden voelt altijd prima!

Maar zelf had ik ook iets mee te dragen. Van mijn vader, die al van in de jaren zeventig aan stamboomonderzoek doet, had ik een ‘scroll’ van wel 5 meter lang meegekregen met onze hele familiestamboom. Zo kon ik in geuren en kleuren én zwart op wit bewijzen dat de Ieren, die ter ere van Josefine haar verjaardag naar België waren afgezakt, wel degelijk familie van me waren. Ik voelde me een echte ‘troubadour’ of hoe noem je zo iemand die een ‘scroll’ uitrolt om een verhaal te vertellen?

Daar waar ik vorige keer zoveel herkenning voelde bij Josephine op innerlijk vlak (zelfde interesses, boeken, levensvisie, …) kwam ik er nu op uit dat familiestamboom-genen ook voor uiterlijke herkenning kunnen zorgen. Bij enkele van Josefine’s broers zag ik wel gelijkenissen met mijn vader, betreft uiterlijk, maar ook manier van praten en gesticuleren. Ergens voelde dat toch wel fijn, om zoveel herkenning te vinden in deze avontuurlijke tak van onze familie. Het is immers de vader van die tak die zijn hele hebben en houden (en gezin) inpakte om een nieuw leven te starten in het Paradijselijke Ierland. Moedig, hé?

Eerlijk gezegd doet het me stilstaan bij mijn eigen veilige (saaie) leventje. Deze kan best wat meer passie en vuur gebruiken. Niet dat ik meteen een emigratie naar Ierland ga voorbereiden, maar ik geef toe dat er dingen zijn die ik graag wil realiseren. En plots vraag ik me af hoe lang ik nog ga wachten alvorens ik het ga doen. Het gaat er toch gewoon om dat ik mijn figuurlijke boeltje bijeen pak en ervoor ga?!

Als eerbetoon aan mijn Ierse (verre) familie, een Engelstalige titel en twee ‘Puffin Birds’ op Saltee Island – Ireland (Photo by Wynand van Poortvliet on Unsplash)

philipp-baumann-324485-unsplashDeze is ook Ierland – een tripje daarheen staat ook op mijn wish-list. Photo by Philipp Baumann on Unsplash

Advertenties

3 reacties op ‘Birds of a feather flock together

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.