Rozen verwelken, schepen vergaan…

Voila, hier ben ik dan. Of beter, mijn vijftienjarige ik. Zie ik er niet ongelofelijk stoer uit. Al kan ik me niet inbeelden waarom ik speciaal deze pose aanneem. Wellicht een ongelukkig toeval, van ‘moi’ die toevallig de handen in de zakken steek en plots met een fotograaf geconfronteerd wordt. Vijftienjarige meisjes van vandaag schieten twintig foto’s met hun smartpheun om dan de mooiste er uit te kiezen. #instagram.

ZeilweekendPokusPats11

Toen was dat niet aan de orde, je had maar één kans om een mooi plaatje te schieten. Dan moest je nog een week wachten alvorens ze ontwikkeld waren en je eindelijk kon zien of ze gelukt waren. Het zijn Vintage-foto’s (vroeger zei je gewoon: ouderwets) die ik hier presenteer. Speciaal voor de eerste van mijn november-melancholische blogposts, zoals ik min of meer aan Thomas Pannenkoek had voorspeld.

ZeilweekendPokusPats9

Alle paperassen, krantenknipsels, ledentijdsschriftjes, … die ik terugvond van mijn tijd in de toneelkring heb ik vandaag in de papierbak gekieperd. Maar deze foto’s wil ik nog koesteren. Wat heeft een zeilboot in godsnaam met een toneelkring te maken? hoor ik jullie denken…

Voor het tweede ledenweekend van de toneelkring Pokus Pats uit Wemmel, koos men om een zeilboot af te huren en met de heel groep Nederlandse wateren onveilig te maken. Deze oude foto’s geven niet weer hoe het daar écht was op het zeilweekend. In tegenstelling tot foto’s die je vandaag op #instagram kan aantreffen, waarbij de werkelijkheid wel eens lelijk kan tegenvallen, kan ik met mijn hand op het hart verklaren dat dit weekend veruit één van de mooiste ervaringen van mijn jeugd was.

Vooreerst was mijn partner-in-crime (nu zeggen ze #BFF) Inge er bij. Als klasgenootje had zij me in de toneelkring weten binnenloodsen en samen acteerden we de “planken van de koorts” in GC De Zandloper. Ook met de andere leden van deze jonge, frisse vereniging was het contact altijd fijn. Ik herinner me vooral diepzinnige en vrolijke gesprekken. En het lekker luieren in het netje aan de voorsteven waarvan de specifieke mariene term mij ontglipt. Of het gezellig ontbijten in goed gezelschap. Of iemand nam zijn gitaar en iedereen zong Mia van Gorky of There is a house in New Orleans… En er werd niet gefacebooked, gewhatsapped of geinstagrammed, maar gewoon ouderwets gekeuveld en af en toe eens getwisterd.

Dat uitgerekend van dit spel vele foto’s zijn gebleven, zal waarschijnlijk aan mijn humor liggen. De gekke twister-foto’s geven vooral de ontspannen, kameraadschappelijke sfeer weer, maar leveren ook gênante foto’s op… nou ja!

De tijd van het onbezorgd twister spelen is gepasseerd. De jeugdige, rozige blog op mijn wangen verbleekt. Ik mis de tijd dat ik elke dag bij vrienden kon zijn, dat ik me omringd wist door mensen waarmee ik samen iets creatief in de wereld bracht, een toneelstuk, een weekend, een gek twister-idee. Ik weet niet of dit schip ondertussen al vergaan is, maar van die tijd is slechts één enkele vriendschap gebleven. Verder viert de eenzaamheid hoog tij.

Vroeger zei men wel eens; het gezin is de hoeksteen van de maatschappij… maar als het gezin een eiland wordt, waar je verbondenheid met andere mensen steeds schaarser wordt, of oppervlakkiger, door de drukte van het leven… hoe kan het zijn functie van hoeksteen nog waarmaken? Kunnen we het niet beter omdraaien, dat de maatschappij de hoeksteen van het gezin moet zijn? Als vijftienjarige dacht ik dat de wereld aan mijn voeten lag, ik geloofde in de schoonheid van de toekomst, mijn toekomst,… Vandaag heb ik mijn geloof in veel dingen verloren, maar ik weiger cynisch te worden. Ik weiger me slachtoffer te voelen. Alle boodschappen van mensen die eenzaam zijn raken me diep en ik wil actie ondernemen. Al weet ik niet goed hoe ik dat het beste aanpak. Misschien moet ik maar eens een zeilweekend organiseren? Met of zonder twister…

ZeilweekendPokusPats7

Advertenties

6 thoughts on “Rozen verwelken, schepen vergaan…

  1. Waauw. Schitterend zeilweekend moet dit geweest zijn, omringd met veel schoon volk.
    De locatie ziet er ook fantastisch uit. Heerlijk dat je hier kunt blijven op terugkijken met de foto’s die toen werden geschoten.
    (dank voor het linkje!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s