Ik wil met iedereen vriendin zijn

Een vreselijk vervelende gewoonte van me! Ik wil met iedereen vriendin zijn! Ik loop ergens over straat, zie daar een vrouw wandelen en ik denk: Mhh, bijzondere vrouw, daar wil ik wel vriendin mee zijn. Of ik volg een opleiding en ik wil meteen maatjes zijn met de lerares, de meest extraverte én de meest stille van de groep. En eigenlijk ook iedereen die daar tussenin valt. Ik ga op sollicitatiegesprek en na afloop denk ik: wat spijtig dat ik die toffe madam van het selectiebureau nooit meer ga zien.

Bij verschillende buurtwinkels ga ik regelmatig langs. Bij sommige ontspint er zich al meteen een persoonlijke relatie. Ik voel er me welkom en geen ‘consument’. Zelfs vriendschap is er ook en ik weet dat dit meer aan mij ligt dan aan hen. Want ik smijt me in een vriendschap. Ik adoreer al mijn vrienden en vriendinnen. En als ik er al eentje niet voldoende aandacht geef, dan ligt dat meestal aan praktische zaken, zoals drukte van het gezin of afstand. En dan voel ik me daar schuldig over!

Op een huwelijks- of ander familiefeest wil ik het liefst van al bijpraten met de mensen die ik al ken én nieuwe mensen ontdekken door ook daar een praatje mee te maken. Als ik op de trein zit, dan zie ik meestal de meest boeiende personen op het perron staan. Dan hoop ik stilletjes dat zij zullen opstappen en recht tegenover mij komen zitten. Soms gebeurt het toevallig en plots, zonder dat ik er erg in heb, ben ik aan de babbel met iemand. Bij afscheid spijt het me dat deze persoon slechts een passant in mijn leven was.

Het is een vreselijke gewoonte van me. En hoewel ik wel inzie dat ik er mijn rijke verzameling aan fantastische vrienden en vriendinnen aan te danken heb, toch heeft het me al veel verdriet bezorgd.

Niet zozeer omwille van de toevallige passant. Maar omwille van al die vriendschappen die wel een kiem van ‘voor het leven‘ in zich hadden en toch verloren zijn gegaan. Er is een tijd geweest dat het me deed twijfelen aan mezelf wanneer een vriendschap stuk ging. Was ik dan niet de moeite waard?  Wat doe ik fout? 

Maar ik moet er mij bij neerleggen dat het niemands fout is en dat het leven soms zo loopt. Al die verloren vrienden bevinden zich nu tussen de bladzijden van mijn levensboek, in één van de hoofdstukken die al geschreven is. Soms blader ik er eens in, en kan me weemoedig afvragen hoe het met hun gaat. Ik mis ze nog elke dag.

human-804770_1920

Advertenties

25 thoughts on “Ik wil met iedereen vriendin zijn

  1. Mooi verhaal van de verloren vriendschappen. Ah over talenten gesproken. Ik vind dat een heel mooi talent. Zeer waardevol in deze maatschappij. Dat moet je niet onderschatten. Liefs,

  2. Ek is mal daaroor as iemand vreemd sommer met my ’n gesprek aanknoop.Ek gesels net so lekker terug.Mens is net nie altyd seker of mense met jou wil praat nie.Jy klink na iemand wat ’n baie goeie vriendin sal wees.

  3. Lieve Vanessa, wat mooi, jou verhaal over vriendschappen en heel herkenbaar! Blijf in JEZELF geloven, JIJ bent de moeite waard!!! En……. meestal is inderdaad de tijd, de afstand, de drukte…….nefast voor een vriendschap in stand te houden…..MAAR………. VERBONDENHEID WEEFT ONZICHTBARE DRADEN, meer dan je zou vermoeden!
    Het is vaak zo “niet omdat je niets hoort dat er niets meer is hé” !!!! Koester jouw warme “op mensen betrokken zijn ” houding, dit is zo mooi! liefs xxx

  4. Alweer zo mooi én zo herkenbaar… tot en met de weemoed! Die vreselijke gewoonte zoals jj het noemt, heeft ook een prachtige kant, geloof ik: je oprechte interesse in mensen, je openheid om écht te ontmoeten… Dat is niet vanzelfspreken.
    Ik herken me zo goed in wat je schrifjt! Ik grinnikte bij jouw gecachten op het peroon. Ze deden me glimlachen: (hé, nog iemand die….)
    Geloof jij ook, dat we uiteindelijk allemaal met elkaar verbonden zijn als kleine draadjes van een groot, fascinerend netwerk van trillingen en ontmoetingen? Niet alleen zij (wij) bevinden zich tussen de bladzijden van jouw levensboek, ook jij bevindt je in vele levensverhalen: als passant, als goede vriendin, als familielid.
    Is dat niet fascinerend?
    Het is een gedachte die al dikwijls bij me opgekomen is…
    Geniet van de verbondenheid! Het is iets moois…

  5. prachtig stukje Vanessa;
    ik wil reageren met een uittreksel uit een boekje dat ik aan het lezen ben van Deepak Chopra.
    “Wanneer je je aangetrokken voelt tot iemand, vraag je dan af wat je nu zo aantrekkelijk vindt. Is het schoonheid, gratie, elegantie, invloed, macht of intelligentie? Wat het ook is, bedenk dat die eigenschap op dat moment ook in jou tot bloei komt. Richt je op die gevoelens, het is de eerste stap op weg naar meer eenwording met je ware zelf.”

  6. Hoezo vreselijke gewoonte? Het is juist een fijne eigenschap van jou! En de reden waarom we ook vriendinnen zijn 😉 Ik herken het ook wel een beetje, en wat bij mij altijd helpt is de vriendschappen die wel een lang(er) leven zijn beschoren, koesteren en ervoor zorgen dat ze nog heel lang mee gaan. Dus, tijd om onze agenda’s te pakken en eindelijk die afspraak vast te leggen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s