Een zieke Volle Maan Collage in November

Supermaan… een super, grote, energierijke maan, dàt zou het worden op 14 november. Je moet al op een andere planeet gewoond hebben, als je er niets van gemerkt hebt, van deze maangekte… Het was zelfs in het nationaal nieuws. Wetenschappers kwamen aan het woord, om te vertellen dat de maan heel dicht bij de aarde stond, maar dat je daar met het blote oog eigenlijk niks van zou merken. In spirituele kringen wist men te melden dat de energie sterker zou zijn, want net zoals de maan invloed heeft op het water, heeft ze uiteraard ook invloed op ons. Mensen slapen slechter, buikbaby’tjs die nog lang niet verwacht werden, komen spontaan, te vroeg, naar buiten. Allemaal voor een glimps van de Volle Maan.

Het had dus een topdag kunnen zijn… jaja, en in de ochtend leek alles nog dik in orde. Nadat de kids op school gedropt waren, keerde ik huiswaarts. Voor aan de dagtaak te beginnen, nam ik mezelf de tijd om mijn collage te maken. Ik knipte en plakte dat het een lieve lust was! Het resultaat maakte me blij. De titel werd: Uitzicht en inzicht. Want zowel mijn innerlijk als uiterlijk leven drijven op de inzichten die ik de laatste tijd mocht ontvangen en ik nog hoop te krijgen. En ook het uitzicht: ik kijk uit naar een nieuw soort leven, anders, soberder, opgeruimder, op zoek naar kalm geluk dus…

20161114_125201

Helaas was de energie naarmate de dag vorderde in snel tempo aan het zakken. Ik had het pas door toen hevige buikkrampen alsnog mijn deel werden, dat ik gewoon ziek was. Damn. De Volle Maan collage-workshop die avond liet ik op wilskracht doorgaan, ook al voelde ik me beroerd, met mooie inzichten voor de enige deelneemster. De anderen hadden allen verstek gegeven. Na afloop was ik blij mijn hoofdje te rusten kunnen leggen. Tot zover Supermaan- dag…

De twee daaropvolgende dagen heb ik veel geslapen. Buiten enkele verplichtingen, verzorgde ik mezelf zo goed mogelijk, want iemand moet het doen… Ik merkte dat ook mijn stemming opeens gezakt was naar een diepte waar ik al lang niet meer geweest was. Meestal ga ik dan buiten wandelen, in de natuur. Maar dat was geen optie. Gelukkig was daar een dvd van Hercule Poirot! Aha, die goede oude Hercule, magistraal gespeeld door David Suchet, die brengt altijd de oplossing. Eventjes in een wereld vertoeven waar het Art-deco decorum me doet wegdromen, waar zowel de dames als heren steeds elegant gekleed gaan en waar de slechterik áltijd gepakt wordt. Wat een geruststelling!

Vandaag voel ik me nog steeds alsof ik drie dagen in een betonmolen geslapen heb. Misschien doe ik er nog een afleveringske bovenop. De zonsondergang vandaag kon me anders ook wel bekoren. Zelfs ziek heb ik er oog voor: wat is het mooi, de wolken, de natuur, de wereld,…

20161116_170630

Nog even uitzieken dus, met dit uitzicht… en misschien dan morgen weer de wijde wereld in…

Liefs,

Van ziek (maan)hond Vanessa

 

Advertenties

6 thoughts on “Een zieke Volle Maan Collage in November

  1. en toch … ondanks jouw ziek zijn heb je er een boeiende collage en een ontzettend belangrijke ontmoeting met je enige deelnemer van gemaakt (las ik ergens anders …). Zou er nog plaats zijn in de vrachtwagen van Thomas Pannenkoek voor een extra vracht … hartverwarmende knuffels?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s