Hoe blijf je zen in november?

November is nooit mijn favoriete maand geweest. Na de schoolse drukte van september en de pompoenige gezelligheid van oktober, lijkt het vanaf november alleen maar bergaf te gaan. Het wordt donkerder, druileriger, grijzer. Dus dit jaar dacht ik: ik wil de maand eens op een andere manier benaderen. Met wat meer zen en wat meer verstilling. Dus ik reserveer mezelf enkele daagjes in de Priorij Regina Pacis te Schoten.

Dit is dan de omgeving waar ik even alle beslommeringen achter mij kan laten en mijn eigen leven vanop een afstandje kan bekijken. De zusters voorzien altijd een hartelijk en warm welkom, dat al aan de deur van het gastenverblijf begint.

De zon is af en toe van de partij, maar een kleine regenbui weerhoudt me niet van een fikse wandeling te maken. Ik stap waarheen mij neus me brengt. Mijn uitgangspunt is altijd dat ik toch steeds op mijn stappen kan terugkeren. Ergo: ik heb geen angst om te verdwalen. Behalve als ik het in mijn bol krijg, dat ik in plaats van terug te keren, misschien wel een mooie lus kan wandelen? Even check ik op mijn gsm waar ik ben. Dat is spannend, want mijn batterij is meteen plat. Toch vang ik een kleine glimps op, genoeg om te geloven in mijn lus-plan.

Ik wandel verder, doorheen wellicht één van de duurste wijken van Vlaanderen. Kasten van huizen stap ik voorbij, vaak onttrokken aan het oog door metershoge rododendron-struiken of andere haagsels. Maar het is een mooi bomenrijk gebied. Wie zou hier niet graag wonen?

Uiteindelijk kom ik terug op bekend terrein. Op de hoek van de Alfons Servaislei en de Villerslei aangekomen, ga ik nog gauw een kijkje nemen bij het Onze-Lieve-Vrouwe van Lourdes grotje, achter de parochiekerk van de Heilige Familie. Een kitscherig Bernadetteke kijkt de lievevrouw naïef aan met helder blauwe ogen. Ik vind het wel iets hebben, dit gezellige volksgeloof en steek op mijn beurt een kaarsje aan.

Wanneer ik terug ben in de priorij neem ik even tijd om te schrijven en te lezen.  Ik start met schrijven in het Boomlabyrint werkboek van Wendy Smit en merk dat het heerlijk is. Het is een vederlichte maar effectieve manier om te reflecteren. Om het boomlabyrint te “lopen”, gebruik ik mijn lievelingskleurpotloden van Koh-I-noor. Normaal doe je dat met je vinger, maar ik heb meer zin in kleur. Dan schrijf ik het boompje vol. Tijdens het herlezen van de tekst, al dan niet luidop, kleur ik verschillende woorden die me toeschitteren. Vervolgens vul ik het boomgedichtje aan.

De gebedsdiensten van de zusters geven mijn dag structuur. Dat voelt fijn aan. Ik kan niet alleen mijn lijf laten dwalen, maar ook mijn geest. Deze prutstijd heb ik af en toe eens nodig. Ik ben benieuwd of ik er in de loop van de maand de vruchten van zal plukken… zal het in 2016 mijn ‘zen’ste november ooit worden?*

Liefs,

Vanessa

*  Nou ja, nog geen uur nadat ik thuis was, kregen mijn kinderen me al zover dat ik ze achter het behang wou plakken, ik denk dat ze me écht gemist hadden! 😉

 

 

Advertenties

13 thoughts on “Hoe blijf je zen in november?

  1. sweet memories … aan onze eerste (en tot op vandaag enige) ontmoeting, aan de intense workshop pelgrimeren, aan het ‘verloren’ lopen in die omgeving en de lift die mij werd aangeboden, aan de tuin – én het Lourdes-grotje – van de priorij, aan de geboorte van het SchrijfNEST, aan het labyrint op een wit laken … Ik nam mij toen voor om terug te keren naar de priorij … ik zet deze intentie op mijn bucketlist voor 2017!

  2. Ik heb in de buurt van Alfons Servaislei Te Schoten, 34 jaar gewoond…is puur nostalgie voor mij..2 jaar geleden verhuisd, maar mijn hart is daar nog steeds. Het Onze-Lieve-Vrouw grotje was mijn wekelijks plek om een kaarsje te branden! Op de omgeving was ik dol!! Op ontdekking in het “Boomlabyrint” vind ik interessant!! Fijn je ervaring te lezen..

      1. Formidabel hé, hoe vaak zaken kunnen gaan en in verbinding zijn onzichtbaar ..en nadien nog samenkomen!! Blije ontmoeting met jou!!

    1. Wauw ladyme2!! nu ben ik jaloers, wat een prachtige buurt om te wonen!! Het Boomlabyrint is écht een aanrader en dat zeg ik niet omdat Wendy een goede vriendin van me is. Maar zij zet fantastisch mooie dingen in de wereld!

  3. Tja Vanessa, heb er soms nog moeite mee om het los te laten..that’s live!! Bekijk het zeker “Boomlabyrint”..zou ook fijn zijn om dat met enkele mensen samen te doen hé!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s