Nazomer wandeling in Vlassenbroek

Het is alweer van 16 februari geleden dat ik ging Winterwandelen. Vandaag trek ik er nog eens op uit om mijn zintuigen te laten prikkelen.Uit de wandelbox De mooiste dorpen van toen van het Davidsfonds kies ik de wandeling Dorp, kerk en klok op elkaar afgestemd te Vlassenbroek, toevallig weer in het Scheldeland.

De zon mag zo hard schijnen als ze wil, het voelt toch als een herfstdag. Een warme herfstdag dat wel, maar toch herfst, dankzij de geuren die in de lucht hangen. De geur van blaadjes die oud en moe zijn en die ernaar verlangen om te rusten op de koele aarde. En de aarde die klaarstaat hen met open armen te ontvangen om de voedzame stoffen, verzameld tijdens een leven in zon en wind, in zich op te nemen. Ik ben nog niet vertrokken en ik word al lyrisch… dat belooft! 😉

De start is aan het kleine dorpskerkje Sint-Gertrudis. Het is al een lieflijke aankomst, dankzij de oude stenen waterpomp. Rondom de kerk liggen nog diverse graven en een groene haag en bomen omringt het erf. Vlak voor ik rond het kerkje wandel, laat ik me ontroeren door een gedicht. “Leven is soms even…”

Achter de kerk rechts stap ik via een betonnen trap de dijk op. Recht voor me valt mijn oog op een klein kapelletje tussen de bomen. Er hangt een vreemde zurige geur, waardoor ik me snel uit de voeten maak. Ik vat mijn tocht aan over de verharde dijk. Ik weet dat deze langs het water voert, de brede stroom van de Schelde, maar de weelderige begroeiing ontneemt me het zicht op het water.

Water is het hoofdthema in dit natuurgebied. Met het Sigmaproject van de Vlaamse overheid wordt een deel van de Schelde-meanders als overstromingsgebied ingericht. Langs beide kanten van mijn pad kom ik water tegen.

Het is zondag en voor Vlassenbroek is het een topdag. De wielerzwermen zoeven me rond de oren, fietsende dagjestoeristen begroeten me met een knik, de joggers hebben geen puf over. De stilte is hier vol geluiden. Tussen de zoemende zwermen fietsers, hoor ik af en toe een vogel kwieten en een libel flutteren. De wind blaast in een rustgevend tempo de blaadjes in ruis-stand. Gekabbel van water, geronk van pleziervaart op de Schelde.

20160925_111517

Een flard van een gesprek: “Die dat zwanger is?” “Neen, die één die een beetje loenst.” Twee collega’s die de vrouwen op hun werkvloer bespreken? De twee wielerterroristen (sic) zijn in een flits weer voorbij.

20160925_112637

Ik word het dijkwandelen een beetje moe. Ik loop een stukje verkeerd, ontmoet een bankje (even rusten) en wat schapen. Besluit op mijn passen terug te keren en een ander pad te kiezen. Zelfs voor een publicatie uit 2013 moet je rekening houden met onverwachte wijzigingen, zoals een paadje dat overgroeid is en blijkbaar niet meer in gebruik.

Gelukkig is mijn nieuw pad een stuk rustiger. De vlinders die me begeleiden lijken wel haast te hebben. Waar fladderen ze zo snel heen? Voelen zij de bui al hangen? Weten zij dat de zomer voorbij is?

Volgens de fiche uit de wandelbox moet hier ergens een veldkruis staan. Mijn grondige zoektocht (ik ben een échte speurneus) levert geen veldkruis op maar wel: een bijenkast, een uitnodigend bankje, een pittoresk stel paarden en een verroestte fiets.

Vlassenbroek zou een kunstenaarsdorp zijn. Daar heb ik niet zoveel van gemerkt. Tenzij dit kunstig schuurtje… ja … ik zie er wel wat in…

20160925_122855

Aan horeca is er in dit piepkleine dorp geen gebrek. Rond de kerk vind je maar liefst drie taverne’s, een B&B en ijssalon. Ik kies voor ’t Ateljeeken om even bij te tanken alvorens huiswaarts te keren. Misschien kom ik hier nog eens terug: een ingeduffelde winterwandeling en dan de beentjes onder tafel voor een lekkere maaltijd. Of laat ik me verleiden door de poppentheatervoorstelling De vloek van Vlassenbroek van Theater Kalleke Step? Dat theatergezelschap is al zo oud als ikzelf! Dat alleen al is een aanbeveling!

En ik verwijs je graag door naar:

Advertenties

7 thoughts on “Nazomer wandeling in Vlassenbroek

  1. dit is niet zomaar het relaas van een herfstwandeling, neen dit is – voor mij als lezer – een symfonie van klanken op papier; ik geef mezelf een cadeau: ik lees de woorden en zinnen luidop: “De stilte is hier vol geluiden. Tussen de zoemende zwermen fietsers, hoor ik af en toe een vogel kwieten en een libel flutteren. De wind blaast in een rustgevend tempo de blaadjes in ruis-stand. Gekabbel van water, geronk van pleziervaart op de Schelde.” en geniet dubbel voor hetzelfde geld! DANK!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s