Ik TAG jou met Troost

Nu het zo hard huilt buiten: nat en wind en regen en grijs, lijkt het me gepast om mee te huilen en grijs te doen. Daarom kom ik terug op mijn Troost Vragen van enige tijd geleden. Myriam van Bubbliciously verraste me door mijn Troost Vragen om te toveren in een Troost Tag.

En plots was daar troost, overal troost, mensen die mijn vragen over troost beantwoorden, mensen die schreven over troost, getroost worden en troosten. Gewoon al die reacties lezen, voor mij is dat ook troost. Tijdens het lezen van een reactie over hoe iemand troost ervaart, kan ik het zelf al helemaal voelen! Het hoeft niet te verwonderen dat er veel gelijklopende voorbeelden zijn van wat iemand troost kan geven. Vaak zijn de nabijheid van het gezin, familie en vrienden, muziek luisteren of spelen en in de natuur wandelen de meest troostgevende dingen. Herkenbaar was ook dat sommigen in hun reactie toegeven het moeilijk te hebben om getroost te worden door iemand nabij. En ik lees ook dat een klein gebaar van een toevallig iemand ook erg troostend werkt.

Myriam verwoordt heel mooi in haar antwoord op Wanneer heb jij troost nodig? wat ik ook voel. Zij spreekt van een gebrek aan verbonden gevoel, ik spreek over eenzaamheid. Maar in wezen gaat het over hetzelfde. En dan zal ik, juist wanneer ik het meeste nood aan troost heb, mezelf terugtrekken. Misschien is het dan ook moeilijk om de mensen die nabij zijn met te laten troosten. Eigenlijk kan ik pas troost van iemand ervaren, als ik zelf al een stukje weg heb afgelegd, al een stukje troost ergens gevonden heb.

Beaunino raakt me wanneer ze haar (lange) antwoord formuleert op Wat biedt jou troost? Het doet me beseffen dat het een goed idee is om zo’n lijst te maken met allerlei concrete troostdingen. Dan kan ik het lijstje checken wanneer ik me troosteloos voel. Wie weet staan er de concrete wegwijzers in die ik dan nodig heb om de weg naar troost te vinden.

Maar feit is dat je troost kan vinden in heel, heel, heel, heel erg kleine dingen. Dat troost er telkens weer anders kan uitzien. Dat troost soms ook het zonlicht is dat op je gelaat schijnt, na een hele dag regen. Dat troost de bloem is die tussen het beton floreert en ongegeneerd haar schoonheid straalt. Dat troost ook komt als je er diep vanbinnen om roept met een stille schreeuw. Want dan gebeurt het: wanneer je in je bed ligt en je zachtjes de slaap inglijdt. En dat eenzame, troosteloze, gekwetste hart opeens voelt alsof het zachtjes omarmd wordt. Het fluistert ergens: “ben je daar om me te troosten?” En met vederlichte strelen wordt het hart woordeloos aangemaand te ontvangen wat het gegeven wordt: troost.

20160209_190326

Advertenties

7 thoughts on “Ik TAG jou met Troost

  1. Wat mooi. Het is de eerste keer dat ik iemand lees die precies verwoordt wat ik ook ervaar soms. Die warme omarming, die fluisterende woorden, terwijl je gekwetste ziel alleen aan het worstelen is. Op zo’n moment voel ik me ondanks pijn en verdriet héél bevoorrecht

  2. Troost is soms zo vanzelfsprekend en soms onmogelijk om te geven. Je kan pas troosten als je je verbonden voelt. Een klein iets kan enorme troost geven. Maar iemand troosten die je haat, neen, dat kan niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s