De kleine prins

Er was eens een kleine prins die op een planeet woonde die nauwelijks veel groter was dan hijzelf, en hij was op zoek naar een vriend… Al wist hij niet goed hoe hij eraan moest beginnen.

“Hoe doe je dat eigenlijk, vrienden maken?” vroeg hij zich luidop af. Veel oefening had hij nooit gehad. Op zijn kleine planeet was er amper plaats voor een tweede persoon, daarom woonde hij er alleen en had hij geen vriend.

“Wacht”, dacht de kleine prins bij zichzelf, “ik maak mijn huisje net en schoon, ik bak een heerlijke taart, met slagroom en aardbeitjes en zet een pot heerlijke muntthee. Dan zal er vast wel iemand komen die mijn vriend wil zijn.”

En zo geschiedde,… Toen de taart gebakken was, rook het hele huis lekker zoet, de dampende theepot stond in het midden van het fleurige kleed op tafel. De kleine prins zette zich plechtig neer en wachtte… hij wachtte en wachtte en het tikken van de klok klonk hem steeds luider in de oren. Toen het donker werd, bedacht de kleine prins zich.

“Mijn vriend is misschien het soort vriend dat helemaal niet tot hier kan komen”, dacht hij.

Het knagende gevoel vanbinnen verdween samen met de thee die hij weg goot.

“Omdat ik hem nog niet ken, weet ik toch immers niet of hij wel kan stappen? Dan moet ik er zelf op uit, om mijn vriend te kunnen ontmoeten.”

De kleine prins nam zijn reistas en stopte er wat proviand in. Dit was zijn vaste voornemen, na een goede nachtrust.

“Morgenvroeg ga ik mijn vriend bezoeken, hij wacht vast op me met thee en koekjes”, mompelde hij zichzelf tevreden in slaap.

De kleine prins was reeds vroeg wakker, het was niet zozeer dat hij een priem zonlicht op zijn snoet kreeg omdat hij de gordijn was vergeten dicht te doen, maar omdat hij bol stond van opwinding om zijn nieuwe vriend te gaan bezoeken. Wat kijk ik ernaar uit om hem te leren kennen… zuchtte hij. Zijn ontbijt schrokte hij naar binnen, hij nam zijn reistas en stapte naar buiten.

Net toen hij de deur keihard dichtsmeet merkte hij de eekhoorn op. Hij stond op het paadje in de voortuin een beetje rond te dwalen.

“Eh, is het hier dat ik die heerlijke taart rook?” vroeg de eekhoorn verlegen.
“Ja”, zei de kleine prins opgewekt. “Gisteren bakte ik een taart en zette thee voor een vriend die op bezoek kwam.”
“Oh”, zei de eekhoorn beteuterd, “dat klinkt wel heel lekker…”
“Ja”, beaamde de kleine prins, “maar helaas was mijn vriend verhinderd hierheen te komen, en dus trek ik erop uit om hem te bezoeken.”

En vrolijk fluitend ging hij op weg, vastbesloten om heel snel een echte vriend te vinden…
De eekhoorn droop stilletjes af, terug naar zijn huisje in de boom, vlak naast het huisje van de kleine prins…

dessert-352475_1920
Geschreven naar aanleiding van de online schrijfworkshop “De Kleine Prins” van Christine De Vries dd. 2 oktober 2011

Advertenties

One thought on “De kleine prins

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s